بگذاردستم رازدستت رابداند
درمن طلوع آبی آن چشم روشن یادآورصبح خیال انگیزدریاست
گل کرده باغی ازستاره درنگاهت آنک چراغانی که درچشم توپیداست
بیهوده می کوشی که رازعاشقی را ازمن بپوشانی که درچشم توپیداست
ماهردوان خاموش خاموشیم اما چشمان مارادرخموشی گفت وگوهاست
دیروزمان راباغروری پوچ کشتیم امروزهم زانسان ولی آینده ماراست
دورازنوازش های دست مهربانت دستان من درانزوای خویش تنهاست
بگذاردستم رازدستت رابداند بی هیچ پروایی که دست عشق باماست
(حسین منزوی)
موضوعات آموزشی